De Blessurerekening

Elke blessure telt mee bij de club waar de speler dat seizoen speelde. Dat aantal dagen delen we door het aantal spelers dat die club dat seizoen had. Zo telt een club die tien jaar meedeed even zwaar mee als een club die er maar twee jaar bij zat.

We hebben van tien seizoenen bekeken waar elke club eindigde, en hoeveel dagen zijn spelers het jaar daarna geblesseerd waren. Dat zijn 140 clubseizoenen bij elkaar. Steeds komt hetzelfde patroon terug: hoe hoger een club eindigt, hoe meer speeldagen zij het jaar daarna kwijt zijn. Clubs die in de top drie eindigden waren het jaar erna 40 dagen per speler kwijt. Clubs uit de middenmoot 24 dagen.

Is dat toeval? Bijna zeker niet. Als er geen verband was tussen eindstand en blessures, zou je dit patroon in minder dan één op de duizend gevallen per ongeluk tegenkomen.

De vier clubs die in tien seizoenen twee keer of vaker in de top drie eindigden zijn PSV, Ajax, Feyenoord en AZ. Op de blessureranglijst staan zij op plek 1, 2, 3 en 7 van de 19.

De verklaring die het dichtst bij ligt is Europees voetbal. Wie bij de eerste vier/vijf eindigt speelt het jaar daarna een toernooi extra, in dezelfde weken als de competitie, met reizen erbij. Meer wedstrijden betekent meer kans om iets op te lopen.

Maar…je ziet ook dat het niet per se een rechte lijn is. Clubs die in de onderste zes eindigen zijn met 30 dagen per speler ook meer kwijt dan de middenmoot, die op 24 blijft steken. Daar komt geen Europese wedstrijd bij kijken. Een titelrace kost dus spelers, maar een degradatiestrijd ook. Heeft dit met stress te maken? Of hebben degradatiekandidaten ook gewoon mind budget voor goed personeel om blessures te voorkomen? De rustige middenmoot komt er het beste vanaf. En het ligt niet alleen aan het aantal wedstrijden. Heracles Almelo, PEC Zwolle en FC Utrecht staan op vier, vijf en zes. Die eindigden nooit in de top drie.

Wat dat kost

Wat een speler verdient is helaas niet 100% inzichtelijk. Wat een club samen aan salaris betaalt, staat in het jaarverslag. Zo betaalde Ajax in het seizoen 2024/2025 67,3 miljoen euro aan spelerssalarissen. Deel dat door de selectie en door 365 dagen, en je komt op ongeveer 3.763 euro per speler per dag.

De spelers van Ajax stonden dat seizoen samen 1.661 dagen aan de kant. Dat is 6,3 miljoen euro aan salaris dat gewoon doorliep, bij één club in één seizoen.

Tel je het aantal blessures, dan staan spierblessures bovenaan: hamstrings, liezen, kuiten en bovenbenen. Ruim een kwart van alle gevallen. Maar tel je de dagen, dan wint de knie het ruim. De knie is 16% van de blessures en 37% van de dagen.

Dat komt doordat een knie langer duurt. Na een spierblessure is de helft van de spelers binnen 23 dagen terug. Na een knieblessure duurt dat 63 dagen. En dan is er nog de gescheurde kruisband. Die kwam in tien seizoenen 83 keer voor, bij 77 spelers. De helft van hen was pas na 290 dagen weer inzetbaar.

Eén gemiddelde vertelt natuurlijk niet alles. De meeste blessures duren korter dan een maand. Maar er zijn er altijd een paar die maanden duren, en die trekken het beeld best wel scheef. Kies hieronder een blessure. Je ziet dan hoe lang spelers echt aan de kant stonden, en hoe vaak ze hem opnieuw kregen.

Bart Nieuwkoop staat bovenaan met 20 blessures en 727 dagen. Allemaal opgelopen toen hij bij Feyenoord en Willem II speelde. Geen enkele lange blessure, maar twintig keer opnieuw beginnen. Hij miste er 88 wedstrijden door. Daarachter staan Steven Bergwijn met 19 blessures en Cor Podcast host Bart Vriends met 17.

Daarnaast staat een ander soort verhaal. Justin Bijlow liep zes keer dezelfde knieblessure op en was daarmee 860 dagen kwijt, verspreid over 17 blessures. Arnold Kruiswijk vijf keer dezelfde rugblessure, Ron Vlaar vijf keer dezelfde kuit, Sean Klaiber vijf keer dezelfde lies. Dat is geen pech meer, dat is een patroon. Verderop komen we daarop terug.

En dan de kruisband. Die scheurde 83 keer, bij 77 spelers. De helft was pas na 290 dagen terug. Dat is bijna tien maanden uit een loopbaan die vaak maar tien jaar duurt.

Februari en augustus zijn de twee zwaarste maanden, met 491 en 429 blessures. Juni is de laagste maand, want dan wordt er niet gespeeld. Er zijn dus twee drukke momenten. De opbouw naar het seizoen, en de hervatting na de winterstop.

De leeftijdsverdeling gaat tegen het gevoel in. Spelers van 16 tot 20 zijn het langst uit de running. De helft van hen is pas na 29 dagen terug. Bij dertigers is dat 20 dagen. Jonge spelers raken minder vaak geblesseerd. Maar als het misgaat, is het zwaarder.

Zodra een speler weer kan spelen, begint de klok opnieuw. Van de dag dat hij terugkomt tot zijn volgende blessure zit gemiddeld bijna een half jaar. Maar dat gemiddelde verbergt eigenlijk wel iets bijzonders. De eerste weken zijn namelijk het gevaarlijkst. 13% raakt binnen een maand opnieuw geblesseerd. Binnen drie maanden is dat 32%. Na een knieblessure ligt dat op 30%, gemeten over 483 gevallen.

De ene blessure komt dus vaker terug dan de andere. De knie staat bovenaan met 27%, de enkel volgt met 24%. Voor een speler betekent dat: ruim een op de vier knieblessures is niet zijn laatste.

Overnemen mag, graag met bronvermelding en een link naar deze pagina. De onderliggende tabellen staan hieronder als csv, zodat je ze zelf kunt narekenen of er je eigen grafiek van kunt maken.